Rutar Lido, donderdag 14 mei, Hemelvaartsdag

Van het lekkere weer is geen spoor meer te bekennen. De ochtend is nog droog, maar de voorspelling is dat het vanaf het middaguur drie dagen ononderbroken gaat regenen. We wisten het en installeren ons in het Eribaatje met voldoende te eten, te drinken en te doen.

Rutar Lido, vrijdag 15 mei

In de ochtendschemering observeer ik half-wakker dat het is gestopt met regenen. Een hele tijd later, inmiddels helemaal-wakker, blijkt het nog steeds zo. De dag maakt genadig een droge start en alleen al de stilte die dat met zich meebrengt is genoeglijk. We maken ter verstrooiing een kleine autorit naar Völkermarkt en doen wat inkopen. Bij Café Latte eten we de beste tosti ooit; dik, knisperend en kazig. Inmiddels regent het weer pijpenstelen.

Sauna

Halverwege de middag zoeken we de sauna op. Die zit onderin het hotel. Bij het loopje erheen regent het weer, maar niet zo hard en bovendien hebben we geen broek aan, alleen een ochtendjas, dus het deert niet De sauna blijkt in een krappe, slecht geventileerde kelderruimte met smalle gangen te zitten. In de cabine is het minder dan 80° en dat is maar goed ook, want er is een veel te hoge vochtigheidsgraad  van 40-45% (bij ons thuis: 15-25%). Dat weerhoudt de gebruikers er niet van nog wat extra op te gieten, wat best lekker is, maar wat het nog wat heter doet voelen. Gelukkig zijn wij wel wat gewend. Om na een saunagang wat frisse lucht te krijgen, loop je de trap op, door de lobby van het hotel en langs de ingang van het restaurant de camping op. Nog dampend in je blootje, niemand die er van op kijkt. Loop je verder door, dan kom je bij de zwemvijver en kun je heerlijk afkoelen. Op de terugweg verrast mij de aanwezigheid van een kapel/kerkruimte op het terrein. De deur staat wagenwijd open, dus ik stap naar binnen. Het is er volstrekt leeg, maar op de muren zijn een groot kruisbeeld en wat religieuze prenten geschilderd. Dus daar sta ik dan, naakt als de Adam van vóór de zondeval in wat toch een soort van godshuis is. Da’s ook weer een bijzondere ervaring. 

Zirbenschnaps

‘s Avonds eten we wat fingerfood in de caravan en nemen daarna een spectaculair lekkere Kaiserschmarn (zum teilen) in het restaurant. Als digestive doen we een huis-bereide Schnaps en zoals drank behoort te doen komen we in gesprek met andere gasten. Peter en Resi (Theresia) komen uit Steyr in de regio Salzkammergut ten oosten van Salzburg, maar grotendeels in Opper Oostenrijk gelegen. Hij verhaalt er hartstochtelijk over en laat ons beloven de regio aan te doen. Daarnaast laat hij ons kennismaken met een typisch Oostenrijks medicijn: Zirbenschnaps. Dit is een 40% jenever, gemaakt van de jonge kegels van de Alpenden (Pinus cembra), een traag groeiende naaldboom die op 1.500 tot 2.000 meter hoogte in de Alpen groeit. Pas na 30 tot 60 jaar begint de boom dennenappels aan te maken en ze zijn alleen bruikbaar als je ze tussen eind juni en begin augustus plukt. Wat ook geen eenvoudige klus is, op meestal steile hellingen op flinke hoogte en boven in de boom. Het oogsten is daarom aan strenge regels onderworpen, zodat de langzame groeier niet uitsterft. Het drankje is verrassend lekker door zijn unieke geur en de smaak van dennenappel. En het medicijn dan? Men zegt dat het bloeddrukverlagend is, stress verminderend, goed voor de spijsvertering en antibacterieel. En na een tweede glaasje merkten dat je er ook best blij van wordt.
Er is overigens ook Zirbenlikör, maar dat is een gezoete variant voor watjes.

Rutar Lido, zaterdag 16 mei

Het weer is grauw, maar het regent niet. Ook komt het niet boven de 12 graden. We starten de dag met wat baantjes in het Hallenbad, waar na afloop de ene douche wel warm water geeft en die ernaast niet. Het is hier dolvermakelijk. 

We zitten de derde natte dag op rij geduldig uit. Morgen zal het vast beter worden.