We houden de caravan ‘s nachts elektrisch op 15 graden. Comfortabel. In Loon op Zand was het 4 graden. In het dunne ochtendjasje over een nattig grasveldje naar het sanitair. De koeien zijn niks minder gaan stinken, valt me op. Maar het is droog, ‘s nachts hadden we het nog horen regenen. Niks te klagen.

We besluiten de route Antwerpen-Brussel te volgen, het is immers zaterdag. Het blijkt probleemloos; geen verkeershinder, geen grote werkzaamheden, geen navigatieverrassingen. Maar bij Charleroi is het nog altijd stuiteren en slingeren. Wat een verschil als je eenmaal in Frankrijk komt: riant rijden op gestroomlijnde snelwegen. Maar daar betaal je dan ook voor.

‘Camping de la Ferme des Hauts Frenes’ is kennelijk een toeristische hotspot, want staat al van veraf aangegeven. De naam suggereert een boerencamping, maar dat is te bescheiden. Het is een flinke camping met heel ruime plaatsen, meest met een verhard stuk voor het kampeermiddel. Mooi sanitair, goede voorzieningen. De vriendelijke uitbater maant ons het voertuig in geen geval op het gras te zetten; alleen op het verharde stuk. Dat vinden wij ook fijn, want in de boerenklei is het gras in de minderheid en alleen al van het heen en weer lopen naar de elektriciteitspaal had ik twee centimeter extra zool onder mijn crockjes.

We kunnen de combinatie in wegrij-stand opstellen. Da’s morgenochtend supergemakkelijk, de disselkop zweeft al boven de kogel. We installeren ons en zitten tien minuten later in het zonnetje met een borrel. 31 januari, buiten. Het gaat de goede kant op.