De wekker gaat om 07.00u. Maar toen waren we echt al wakker. De hele nacht bleef de kachel op 500Watt staan, maar het is evengoed maar 8 graden buiten het bed. Dus zet ik de kachel (vanuit bed) op 1.000 Watt. Dat drukt de ergste kou er snel uit, maar maakt het nog niet aangenaam. Dus treuzelen we niet; in een dunne ochtendjas over krakend bevroren gras naar het sanitair met vloerverwarming. Top! Dan snel ontbijt, water koken voor onderweg en om 07.45u zijn we op weg. Prima. Het eerste stukje voelt wat spannend, want het is -3 graden en de smalle wegen gaan soms steil omhoog en omlaag. Zitten we eenmaal op de snelweg, is er weinig spannends meer aan. Koerssnelheid 90 op de adaptive cruise, lane assist en eigenlijk hoef je alleen nog maar op te letten, de rest gaat vanzelf. Als de Nederlandse radio-ontvangst te slecht wordt, luisteren we een tijdje Belgisch. We ronden Luik, daarna luisteren we een tijdje Franse stations, maar die brengen veel eentonige Drum’nbase, dus zetten we onze eigen muziek op en spelen een paar podcasts af. De temperatuur blijft steken op een paar graden boven nul. Soms veegt er een dun zonnetje over het landschap.

Rustig met een vaart

Het is rustig onderweg en op de Franse tolweg komen we maar een paar vrachtwagens tegen. Ze staan daarentegen in dikke rijen op de parkeerplaatsen en bij de tankstations. We moeten wel een paar keer tanken, want met een lege rij-accu vertrekken betekent dat de benzinemotor al het werk moet doen en het blijkt dat we per 100km wel zo’n 10 liter verbranden.

Met kant en klaar gesmeerde bolletjes, gekookte eitjes en een zak drop, besparen we op pauzes onderweg. Er is ook niet zo veel behoefte aan om in de kou te stoppen en Corrine rijdt ook een stuk. Zodoende maken we veel kilometers, zonder dat we hoeven jagen. Het reizen gaat rustig en gestaag. En dan, ergens onderweg, zet je de combinatie even stil en schijnt de zon. Een halve dag geleden 3 graden vorst, nu slenteren we in een truitje in de zon. Wel even uit de wind blijven. 🙂

Lyon

Als het daglicht merkbaar tanende is, komen we in Lyon aan. We prijzen ons gelukkig dat we de 700km in ruim tien uur aflegden en we nog bij daglicht kunnen installeren. We herkennen de route en vinden snel de camping. We krijgen een plek in hetzelfde straatje als vorig jaar. Weer lukt het de combinatie als trein op te stellen. Dissel eraf, stekker eruit, pootjes uitdraaien, stroom erop. Eh….. geen stopcontact meer vrij. In ons ‘gat’ zit iemand anders. Ik volg een oranje kabel tot aan een tamelijk posh Engelse caravan. Door het raam zie ik vier kinderen variërend van vijf tot een jaar of twaalf. Ik klop op de deur, de oudste doet open en kijkt me brutaal aan: “Yes,” klinkt het kortaf. “Mum or dad around?” vraag ik vriendelijk. Het joch bromt wat en trekt prompt de deur dicht. Maar door het raam zie ik dat hij een telefoon pakt. Een paar minuten later komt een kleine vrouw aangelopen. Geen jas aan, kennelijk heeft zij geen last van de (opnieuw) drie graden vorst. Daarentegen heeft ze, denk ik, wel een oog- of breinafwijking die het haar onmogelijk maakt een ander mens aan te kijken. Het maakt het overleg niet eenvoudiger. Ze stelt dat ze haar stekker in ‘ons’ stopcontact moest steken van de campingbeheerder, omdat aan ‘hun’ kant een aansluiting kapot is. En daar moet ik het mee doen. Want als ik voorstel of ze dat zelf even met de camping-meneer wil oplossen, krijg ik alleen een schouderophalen. Dus lopen Corrine en ik zelf maar naar boven. Volgens de beheerders is het veruit het gemakkelijkst als wij op een andere plek gaan staan, vier plaatsen verderop. Ja, gemakkelijk voor hen, maar wij moeten weer alle pootjes ophalen, de kar aan de trekhaak hangen, opnieuw achterwaarts manouvreren en de hele rataplan opnieuw. Alleen, nu in het donker. Bliks. Uiteraard lukt het ons de boel weer als trein op te stellen, dat wel gelukkig.

Allicht dat we geen zin meer hebben om zelf wat te eten te maken. Plus, voordat de caravan warm is, zijn we een half uur verder. Dus we wandelen naar dezelfde pizzeria, waar we vorig jaar Corrine’s verjaardagsmaal hadden. Prima tent. 

Terug in de caravan, nu redelijk op temperatuur, vroeg onder de wol.
Morgenochtend gaat de wekker om 7.