Igls, dinsdag 26 mei

Het is onze extra dag op Liga Völs. We hoopten dat de Zirbenweg geopend zou worden, maar helaas. In plaats daarvan gaan we een mix van bos en alpenweide lopen. Hier vind je een link naar een bijpassende Spotify playlist, zet die eerst op, lees dan verder.

Zie je de link niet, volg dan deze URL:https://open.spotify.com/album/1KN5Lr40H56umfa1yzmO5R?si=VSjV5Rx2TwuOYUtkr72LRg

Igls

Het plaatsje Igls ligt op zo’n 880m boven de zeespiegel. We moeten dus eerst al 300 meter omhoog om er te komen. Maar dat is met de auto. Vanwege de verwachte zomerse temperatuur zijn we al om 09.00u op ons startpunt. We parkeren in de bosrand nabij het Kurpark en de tennisbanen, van daar gaat het meteen omhoog. Het is een prachtig dennenbos met ranke dunne stammen en een gesloten kronendak. Ertussen prijkt zo nu en dan een loofboom, die kennelijk een gaatje in de koepel vond en met de zon op zijn bladeren het bos als een fakkel oplicht. Het krioelt van de looppaden, geen ervan is ‘officieel’ of aangegeven. Je zoekt gewoon je weg en dat is hartstikke leuk, het is koel en stil. We hebben geluk dat het hoogste punt van deze loop op 1.040 meter ín het bos zelf ligt, want soms is het erg steil en dan zit je niet op een brandende zon te wachten. Met de Komoot plattegrond vinden we onze weg vanuit het bos naar de alpenweides van het natuurgebied Rosengarten. Hier wordt alleen biologisch geboerd en dat levert een prachtlandschap op. Het is advertentie-waardig wandelgebied met paden die over de heuvels gedrapeerd liggen en langs bosranden en boerenerven voeren. Vooral het eerste stukje, als we net uit het bos gekomen zijn, lopen we nog in de schaduw van de bomen, maar bovenaan een alpenweide die zó uit de Sound of Music had kunnen komen. We kijken vanaf zo’n 1.000 meter hoogte omlaag het Stubai-dal in en weer omhoog tegen de stijgende heuvels aan de overkant. Daarboven en in de verte ligt een hele rij sneeuwtoppen, die in de heiigheid verdwijnt.

Soortenrijkdom

Het is nu heel comfortabel lopen, niet alleen omdat het meestal zachtjes omlaag gaat, maar vooral omdat er zoveel prachtigs te zien is, dat je permanent in een staat van blije verwondering verkeert. We lopen dan wel tussen de weides, maar er zijn overal bosjes en houtwallen, waardoor de diversiteit hier groot is. En hier, waar de zon op de velden schijnt, grijpt de natuur ook haar kansen. We zien behalve veel bekende soorten ook Berg- en wondklaver, Rimpelroos, Rode Pekanjer, Blaassilene, Kartuizer Anjer en Akkerhoornbloem. Met dank aan ObsIdentify. Ook is leuk dat we al de hele loop, maar vooral hier, begeleid worden door de zachte klanken van koeienbellen. Ze zijn er in zoveel verschillende toonhoogten, dat het soms een concert gelijkt. Deze wandeling is een weldaad voor alle zintuigen.

Terug in het dorp delen we een Flammkuchen en een Kaiserschmarn op het terras van het Sporthotel in Igls. Een machtige hap, maar we hoeven daarna alleen maar terug omhoog naar de auto, wat evengoed flink tegenvalt, ook al blijken het maar 30 hoogtemeters te zijn. En je snapt, terug op de camping in het zwembad en in de schaduw genieten van een koel drankje.

Morgen naar Duitsland.