Eberndorf, dinsdag 12 mei

We kwamen door dalen en over bergen. De weg was breed en rustig, bijna loom door het landschap dwalend, alsof hij zelf nog niet wist waarheen hij ons zou voeren. Twijfelend stijgend langs de flauwe hellingen van beboste heuvels, maar allengs lenig zwenkend tussen hoog en laag. Zo nu en dan een glimp van naakte grijze rots, hoog op een heuvel, een berg bijna, en dan ineens spatten de regendruppels niet meer op de vooruit uiteen, maar vlijen ze zich, alsof ze teder het glas kussen en voor we het echt beseffen, toont ze zich onverholen in dikke dwarrelende vlokken, waar doorheen wij verwonderd voortgaan, maar waarin we het liefst zouden dwalen tot heel de wereld wit is; de sneeuw. In geen twintig jaar sneeuwde het in de Oostenrijkse Alpen nog zo laat in het voorjaar, maar ons valt deze eer ten deel. 1 toont de thermometer.

Typisch Oostenrijk

Na het eerste stuk door Wenen en een saai stuk over de laagvlakte, rijden we even na Mooskirchen de zuidelijke Alpen in. Het is een formidabele weg, die zich als een toevallig neergedwarreld lint over de heuvels en berghellingen heeft gevlijd en die ons telkens een nieuw schilderachtig Oostenrijks vergezicht voorschotelt, van romantische boerenhuizen voorzien van balkons met kunstig bewerkte houten balustrades en grazende koeien op kleine weides tussen bossen die over de glooiingen in het landschap gedrapeerd liggen.

Dit is precies wat we wilden en willen: meer van het Oostenrijkse land en minder van de stad. De reis verloopt rustig en voorspoedig en we vinden onze bestemming bij het dorpje Eberndorf op hemelsbreed amper 10km van de Sloveense grens. Rutar Lido Resort is een grote en tamelijk luxe camping, die in het dal van de Drau ligt en aan drie kanten omgeven is door mooie berghellingen met, nu door de sneeuw licht-getinte grijze naaldbossen, onderbroken door (nu) hagelwitte open vlakken. De komende dagen wachten ons koele dagen en koude nachten, maar na het weekeinde wordt het hopelijk weer wat warmer. We redden het wel want we hebben hier sauna’s, zwembaden, een restaurant en een winkeltje. Maar vooral hebben we hier weer rust en stilte.

.

1 reactie

  • Baas boven baas. Wij staan zowat tot onze assen in het regenwater maar jullie staan in de sneeuw. Sneeuwkettingen??
    Ook wel eens heerlijk om op zo’n hiep-hiep-hoera-camping te staan met alles er op en er aan. Wij zijn er ook wel weer eens aan toe. Staan nu op een camping met sanitair uit de 18de eeuw. Maar net als jullie: rust en stilte. Dat is ook wel lekker na een camping waar de eigenaar als hobby had de hele dag op zijn zitmaaier rond te rijden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *