In Malgrat, nabij Blanes, is eigenlijk níets te beleven.
Maar er is wel een hartstikke leuk restaurantje.

We hebben nog een oude oom, onlangs 90 geworden, en een oude buurman, nauwelijks jonger, maar nèt uit het ziekenhuis. Die sturen we een kaartje, bedenken we en we zoeken er twee uit in een klein winkeltje in de buik van Blanès. De ene kaart vind ik mooier dan de ander en waarom sturen we niet dezelfde naar die twee verschillende ontvangers? Geen idee. Misschien gunnen we ze elk hun eigen ‘ansicht’. Hoe dan ook, twee kaarten, adressen en een postzegel erop. Nu nog een brievenbus. Blijken er in heel Blanès maar drie brievenbussen en twee postwinkels te zijn. Wonderlijk genoeg liggen ze vrij dicht bij elkaar en uiteraard liggen ze allemaal ver van de camping en het terrasje aan de boulevard, waar we net een tapas-lunch genoten met elk twee tapbiertjes. Voor de dichtstbijzijnde brievenbus moeten we de steile klim naar het hoge gedeelte nemen. Zul je altijd zien.

Maar het goede hiervan is, dat we zo toch nog onze dagelijks flinke wandeling hadden, want voor de rest deden we weinig op deze warme en zonnige dag. En het is tenslotte weekeinde, een mens moet ook zijn rust nemen.