Maandag 2 februari

Een rit van 470 km op deze derde dag. Zo zijn we rustig in drie bijna gelijke stukken naar de Costa Brava gereden. 

Brava vertaalt zich als ‘intimiderend’, maar er is weinig moed voor nodig om in deze streken neer te strijken. Of het moet vanwege de winterse watertemperatuur van de Méditerranée zijn: 12 graden.

We deden hier vorig jaar ook het ‘eerste weekje’. Het is wat laf, maar een bewuste keuze om terug te komen. Nette camping, mooi tussen de pijnbomen, klein winkeltje, half uurtje lopen van de terrasjes in Blanès en…direct aan zee. Het alomtegenwoordige ruisen van de zee waren we vergeten, maar klinkt zeer welkom. Het versmelt vandaag met het windgeruis in de pijnbomen. Het is bewolkt en winderig genoeg voor witte kopjes op de golftoppen (4 bft). Maar morgen belooft het zonnig te worden.

Dinsdag 3 februari

Blanès is het zuidelijkste voormalig vissersdorpje aan De Costa Brava. Vlakbij de camping ligt de Riu Tordera (riu is Catalaans voor río) van waaraf de kust naar het zuiden Costa de Ponent heet. Ook wel bekend als Costa Barcelona, dan weet je meteen waar we zitten. Met de trein ben je in een uurtje in het centrum van die stad, maar in Spanje met de trein reizen vinden we dit jaar te spannend. Wie het nieuws volgt, snapt dat.

De Costa Brava is populair onder jongeren en vooral in Lloret de Mar is dat in het straatbeeld zichtbaar, zagen we vorig jaar. Blanes is wat dat betreft veel authentieker gebleven en sowieso zijn er in februari weinig jongeren op pad. Toch zien we er heel wat, en meestal goed gebouwd, fit en strak gekleed in t-shirt en lycra. Ze joggen over de boulevard en hebben hun keerpunt pal vóór onze camping. Ach, das war einmahl. Of misschien is het eerlijker te zeggen: niemahl. Niettemin zijn we de beroerdste niet en om een sportieve duit in het zakje te doen, wandelen we zelf naar het oude Blanes in, zoals geschreven: een half uurtje. Zon en wind in de rug, jassen uit. Menu del día op een windvrij terrasje, goed te doen.

Tot dusver alleen maar telefoonfotootjes, beneden mijn waardigheid natuurlijk, maar snel kom ik weer met mooiere plaatjes hoor!